Leonie’s verjaardag
augustus 18th, 2011
Op zaterdag 3 september vieren we Leonie’s verjaardag, tussen 11 en 5. Ze wordt al weer 5 jaar! Hieronder haar verlanglijstje:
- een Dora step
- blokfluit
puzzel van 50-100 stukjes- boek over prinsessen
- knuffel van Minnie Mouse of Knorretje
skippybal- politie Playmobil
- prinsessenjurk en kroon voor Baby Born pop
- mandje voor op de fiets
- helm voor Baby Born pop
- Bruynzeel potloden en stiften (goed!)
- My little Pony speelgoed (Ponyville, ze heeft het kauwgomballen huis al)
Als jullie iets in gedachten hebben om te kopen van dit lijstje, willen jullie dat dan in de reacties hieronder zetten? Zo weten jullie dat ze niets dubbel krijgt. (en ik zal zorgen dat Leonie hier niet komt spieken!)
mijlpalen
juni 2nd, 2011
Jaja, het zijn de kleine dingen die het doen!
Julian kan zijn eigen neus snuiten. Al tijden deed hij als of, terwijl hij met z’n mond blies in een zakdoekje. Maar sinds gisteren snuit hij écht zijn neus! Alleen doet hij dat nu overal in… z’n sokken, een schone romper, een washandje of gewoon in de lucht!
Leonie eet sla! Gisteren keek ze naar de kom sla, ze zei eerst zoals gewoonlijk “ik wil het niet door elkaar hoor!”, en toen zei ze dat ze de sla wel wilde proeven. Ze heeft haar hele bord leeg gegeten, en ze vond het nog lekker ook! Ze plakte een sticker op haar eet-kaart (eindelijk weer eens eentje) en ze schreef er zelf SLA bij.
Wát een mijlpalen!
sprongetje nummer zoveel
mei 23rd, 2011
Nieuwe woorden, zoals NOENE voor schoenen, OP en NEUSSSS, en andere slimmigheden, samen met een dwars hoofdje en veeeel frustraties, doen ons vermoeden dat we er weer middenin zitten. Een sprong dus…
Ik ben niet boos, alleen teleurgesteld
mei 7th, 2011
Dat zei Leonie vanmorgen tegen mij. Het zit zo:
De laatste nachten probeerde Leonie steeds weer tijd te rekken. Zo wilde ze extra liedjes, extra verhaaltjes, nóg een knuffel en een kus, altijd weer iets anders. En nu klaagde ze ‘ineens’ over kriebel aan haar billen, die ‘zomaar’ begon ná het bed-ritueel. Kortom: ik geloofde er geen snars van. Tot ze ineens wakker werd van de kriebel, en lag te krioelen in bed. Er was niets te zien, en ik werd zelfs boos op haar, omdat ze zo’n drama maakte dat Julian ook wakker werd.
Ten einde raad besloot ik eens te googlen, en kwam toevallig op een forum met allerlei mensen met hetzelfde probleem. En daar stond een simpel antwoord: wormen. Ik keek nog eens goed, en verrek, wormen! Rotbeesten, dáár kwam die kriebel dus vandaan!!
Ik legde haar uit waar de kriebel vandaan kwam, ging naast haar in bed leggen en bood mijn excuses aan. Ze zei: je dacht niet na voordat je iets zei, hè? Maar je bent nog steeds de allerliefste mama van de wereld hoor. En toen viel ze gelukkig in slaap.
De volgende ochtend controleerde ik nog even of ze niet boos op me was. Haar reactie: ik was niet boos hoor, alleen teleurgesteld.
ziek
april 23rd, 2011
Nou nou nou, Julian was helemaal niet beter donderdag, het was juist slechter geworden! Johan besloot hem weer mee naar huis te nemen in plaats van bij Greetje te laten. Een zielig hoopje elende, dat dan toch wel weer wilde spelen, maar niet zoals anders. Eten deed hij nauwelijks, drinken wel, gelukkig maar dat ik na donderdag ook vrij was!
Op vrijdag werd hij weer warm wakker, en ik besloot maar eens zijn temperatuur te nemen. Die bleek 39.1 te zijn, maar weer een zetpil dus! In de bijsluiter staat dat je de zetpillen niet langer dan 2 dagen moet gebruiken, en wij gingen inmiddels dag 4 in. Bovendien was het bijna weekend, dus ik besloot de dokter maar eens te bellen. Daar konden we ’s middags terecht. Die vond hem erg verkouden, luisterde eens naar zijn longetjes, hoorde ‘een ruisje’ en schreef een antibiotica kuur voor. Ook zijn ene oortje was wat rood, dus hij had echt even hulp nodig, dit kwam niet (alleen) door de prikken. We moesten ook direct met de kuur beginnen (Amoxiciline) en hij zou ongeveer een week duren. De bijwerkingen: last van maag en darmen. Tuuuurlijk, dat kon er ook nog wel bij, door zijn tanden/kiezen had hij al enorm natte poepluiers.
Die avond had Julian moeite in slaap te vallen. Hij bleef krijsen en viel uiteindelijk uitgeput op mijn schoot in slaap, waarna ik hem in bed kon leggen en Leonie een verhaaltje kon voorlezen. Ik besloot zelf ook vroeg naar bed te gaan, en dat bleek geen overbodige luxe… Tegen middernacht werd Julian weer wakker, en hij begon te krijsen, gillen, spartelen, worstelen, krabben, kortom: pijn en frustratie! We probeerden van alles, niets hielp, en hij bleef krijsen tot 5 uur. Toen viel hij eindelijk uitgeput in slaap, en wij dus ook. Om half 9 werd hij weer wakker, met vuurrode (bijna paarse) billetjes van een poepluier. Hij had weer koorts, 39.1, en kreeg dus weer een zetpil. Tegen half 11 zat hij bij me op de bank, en begon hij weer te krijsen, gillen en hij wees naar zijn mondje. Ja, dat daar een kies op door komen stond wist ik al, maar hij had net 2 uur geleden een zetpil gehad tegen de pijn! Ten einde raad belde ik de huisartsenpost om raad. Het advies: neusspray (mijn verstand zei dat dat niet nodig was, aangezien hij niet echt een verstopte neus had, het stroomde er juist uit, maar dat bleek niet te kloppen) om de druk van zijn oortjes te halen, en Dentinox voor zijn tandjes (we hadden Chamodent, maar ik merkte nooit echt verschil. Dentinox schijnt verdovend te zijn, precies wat we nu even nodig hadden). Mocht dat niet baten, dan weer bellen.
Johan racete naar de winkel voor Dentinox en ik sprayde zijn neusje. Tegen 11 uur viel Julian uitgeput op mijn schoot in slaap, en daar heeft hij een uurtje getukt. Verder verliep de dag ‘op en af’, van een vrolijk mannetje dat wilde spelen tot een zielig hoopje elende op de bank. Nu ligt hij in bed met: a) Amoxiciline, b) neusspray, c) Dentinox, d) een zetpil en e) Maïzena in zijn luier tegen de uitslag (lang leve Google)
Wij gaan weer lekker vroeg naar bed, hopend op betere tijden, en ik smeer maar eens met Bepanthen. Door dat vele drinken en trekken de afgelopen dagen, heb ik weer een kloof. O, en ik moet nu natuurlijk ook weer oppassen voor spruw, schoot me vandaag ineens te binnen! Pfff….
school en cb
april 20th, 2011
Gisteren ging ik met Julian naar het consultatiebureau. Hij had eerst geslapen, we waren om 15.45 uur aan de beurt. Ik had verwacht dat hij daar eerst lekker zou gaan spelen, maar hij keek z’n ogen alleen maar uit en bleef dicht bij me staan. Wegen was nog ok, maar meten (dus: plat op de rug) vond hij maar niets! Hij ging huilen en dat was het begin van het einde… Toen we bij de arts aan de beurt waren, begon hij wat aan m’n shirt te friemelen. “Ah, hij krijgt nog steeds borstvoeding, zie ik?” zei ze. Ze controleerde z’n oogjes, allemaal prima, en luisterde toen naar zijn longen. Daarna moest hij even bij mij op schoot liggen, en dat was weer mis. Hij bleef maar huilen, wilde niet eens laten zien hoe goed hij kan voetballen, en de arts besloot dan maar gewoon de 2 prikken uit te delen, aangezien ik toch geen vragen had. Nou, dat was natuurlijk helemáál niet leuk! Terug in de wachtkamer mocht Julian nog even lekker drinken, en daarna gingen we lekker naar huis. ’s Avonds heb ik hem een zetpil gegeven, want hij was zó warm en rillerig. Hij heeft ’s nachts prima geslapen, maar werd vanmorgen weer zielig wakker. Onder het snot, oogjes dichtgeplakt en weer rillerig. Gelukkig was hij vroeg, en kon hij met een zetpil wat op knappen voordat we Leonie naar school moesten brengen. Ook daarna bleef hij aan me plakken, heeft zelfs nog wat gesoest aan de borst, en heeft voor de lunch weer een zetpil gehad. Arm ventje, hopen dat hij zich morgen wat beter voelt!
Afgelopen maandag zijn Johan en ik op oudergesprek geweest bij juf Marjan. Ze liet de leerlijnen zien, en die zagen er fantastisch uit! Zo grappig, ik weet natuurlijk wel dat Leonie het goed doet op school, maar als je het zo op papier ziet staan is het ineens heel ‘echt’. Ik had van tevoren aan Leonie gevraagd wat ik moest zeggen tegen juf, en ze zei: dat ik de taakjes niet leuk vind. Toen ik om verheldering vroeg, bleek dat ze eigenlijk de meeste taakjes wel leuk vindt, maar dat ze het niet leuk vindt als ze iets moet, en dat ze soms bang is dat iets lang duurt en dat ze het dan niet op tijd af krijgt. Bijvoorbeeld een kleurplaat: ze houdt van tekenen, knutselen en kleuren, maar een verplichte kleurplaat doet ze úren over. Zonder druk, zonde stress kleurt ze heel netjes en vindt ze het ook leuk. Verder volgt ze met motoriek de gemiddelde lijn, maar loopt ze met veel andere dingen voor. Ze trekt veel op met de oudsten, daar heeft ze meer mee. Kortom: we zijn hartstikke trots op haar!!
auto
april 16th, 2011
Julian kreeg gisteren een enorme vrachtwagen van opa en oma A, en nu zegt hij AUTO! Daarnaast zegt hij al een tijdje MAMA en PAPA, en doet hij veel dierengeluiden na. Ook zegt hij iets dat lijkt op OPEN of HELPEN of LOPEN, maar we zijn er nog niet precies uit… Duidelijk is wel dat hij er iets mee bedoelt!
Hij zegt ook NEENIE tegen Leonie, AU als hij zich op de grond laat vallen en TLAA als hij klaar is.
Oh, en hij zegt TEEDIE als hij aftelt 1-2-3 (bijv voordat hij naar beneden glijdt)!
tandje
maart 19th, 2011
Eindelijk, Julians 4e ondertandje (rechtsonder) komt door! Hij heeft nu 4 ondertanden, 4 boventanden en 2 kiezen of hoektanden (vind het lastig de plaats te bepalen)
leuk gesprek
februari 20th, 2011
Julian ligt net op bed, Leonie computert wat op haar kamer en ik vouw ondertussen de was op, naast haar.
Leonie: zit je lekker de was op te vouwen?
Ik: ja
Leonie: ik zou dat ook wel willen doen, de was opvouwen
Ik: zou jij ook wel de was op willen vouwen?
Leonie: ja, als ik later groot ben, bedoel ik. En dan mag mijn man lekker op bed liggen, dat vind ik helemaal niet erg.
Ik: oh?
Leonie: vind jij dat wel erg?
Ik: nee hoor, dat vind ik niet zo erg
Vakantie op Ameland 2010
oktober 26th, 2010
